Pasja wg Św. Jana jest pierwszym monumentalnym dziełem muzyki religijnej w twórczości Jana Sebastiana Bacha. Wykonano ją po raz pierwszy najprawdopodobniej w Wielki Piątek 1723 roku. W 1727 roku kompozytor dokonał drobnych zmian w konstrukcji i dopracował szczegóły. W tej nowszej wersji wykonywana jest po dziś dzień.
Pasja wg Św. Jana podzielona jest na 68 numerów, lecz pomimo swego ogromu jest bardzo przejrzysta. Akcja dzieła prowadzona jest trzytorowo. Ewangelista przedstawia w recytatywach historię pasyjną pojmania Chrystusa aż po złożenie do grobu wg tekstu z Ewangelii wg Św. Jana. Solowe partie Chrystusa, Św. Piotra, Piłata i Magdaleny stanowią krótki, poetycki oddech w akcji poprzez zróżnicowane charakterem arie. Ogromne znaczenie mają partie Chóru reprezentujące apostołów, arcykapłanów, Żydów i zbrojnych pachołków wyrażające uczucia wiernych i ich stosunek do rozgrywającego się dramatu.
Pasja wg Św. Jana jest nielicznym przykładem dzieła, które pomimo swych wielkich rozmiarów nie tylko było wykonywane podczas liturgii, ale nadal spełnia wymogi liturgiczne Wielkiego Piątku, głównie dzięki wiernemu zachowaniu tekstu Ewangelii. Jest ona oprócz swych walorów muzycznych wspaniałym nabożeństwem łączącym historię pasyjną z nabożnym współczuciem, wewnętrznym wzruszeniem, medytacją i modlitwą.
